Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Για τις επιθέσεις Πρωθυπουργού και Υπουργών κατά των Δικαστικών Λειτουργών

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου
1.            Με πρόσχημα την άσκηση κριτικής στη Δικαιοσύνη, ο Πρωθυπουργός και Υπουργοί παρεμβαίνουν στο έργο των Δικαστικών Λειτουργών, τους υποδεικνύουν τι να αποφασίσουν, τους προσβάλλουν, αποπειρώνται να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους.
Βαφτίζουν “κριτική” τις ευθείες ή έμμεσες υποδείξεις προς τους δικαστικούς, τις ύβρεις, τις προσβλητικές αναφορές, τις ειρωνίες, τα υπονοούμενα, την απόδοση προθέσεων, τον προσβλητικό διαχωρισμό των δικαστών σε “άξιους” και “μη άξιους”, τις λογικές και νομικές ανοησίες.
Κριτική όμως μιας δικαστικής απόφασης νοείται, και είναι επιτρεπτή, μόνο όταν ο κρίνων την απόφαση γνωρίζει το σκεπτικό της και προβάλει επιχειρήματα κατά των επιχειρημάτων της απόφασης. 

2.            Δημόσιες δηλώσεις παρέμβασης στο έργο των Δικαστικών Λειτουργών (Περιοριζόμαστε μόνο σε δηλώσεις του Πρωθυπουργού και των Υπουργών Δικαιοσύνης):
- Ωμή ομολογία παρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης αποτελεί το προσφάτως λεχθέν από τον κ. Τσίπρα: “Ξεπερνάμε πολλές φορές ακόμα και θεσμικά εμπόδια αυτών που έχουν ιδιαίτερη στοιχείωση” (σ.σ.: των δικαστικών) (30.6.17).
- Ευθεία υπόδειξη προς τους δικαστές του Σ.τ.Ε για το τι θα έπρεπε να αποφασίσουν στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών ήταν το λεχθέν από τον κ. Τσίπρα: “Η δικαιοσύνη θα βγάλει την απόφασή της αλλά δεν δίνω ούτε μια πιθανότητα το Σ.τ.Ε. να ακυρώσει τον διαγωνισμό” (Συνέντευξη στη ΔΕΘ, Σεπτέμβριος ’16).
- Έμμεση υπόδειξη προς τους δικαστές του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών για το τι θα πρέπει να αποφασίσουν είναι το λεχθέν του Υπουργού Δικαιοσύνης: “Αποτέλεσε για εμάς μια δυσάρεστη έκπληξη (…) Οι δικαστές είναι άνθρωποι. Και οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Προβλέπεται υποβολή νέας αίτησης και εξέτασή της από το ίδιο δικαστήριο, πιθανώς με νέα σύνθεση” (Στ. Κοντονής, 17.7.17). 
3.            Προσβλητικές δηλώσεις εναντίον της Δικαιοσύνης και των Δικαστών.
- Προσβάλλει ευθέως τη Δικαιοσύνη ο κ. Τσίπρας, όταν λέει: “Υπάρχει μία αντιμετώπιση από την πλευρά της τακτικής δικαιοσύνης που δεν βοηθάει και προστατεύει πολλές φορές τους κακοπληρωτές εργοδότες” (17.7.17).
- Προσβάλλει ευθέως τους Εισαγγελείς και Δικαστές ο κ. Παπαγγελόπουλος, όταν λέει: “Στα εξοπλιστικά υπήρξε περίοδος που έπεφταν οι μίζες βροχή. Καταιγίδα και μάλιστα τροπική αλλά οι εισαγγελείς και οι δικαστές έκαναν ότι δεν καταλαβαίνουν. Εγώ θα μεροληπτήσω υπέρ τους. Δεν θα σκεφτώ είχαν πολιτικές ή επιχειρηματικές εξαρτήσεις ή άλλα συμφέροντα,  θα σκεφτώ, είτε ότι ήταν ανεπαρκείς, είτε ότι  υπέκυψαν σε πιέσεις ανωτέρων τους που ήταν συχνό” (5.7.17).       


Αν τα ως άνω καταγγελλόμενα από τον Πρωθυπουργό και τον Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης ως διαπραχθέντα από δικαστικούς (“προστασία κακοπληρωτών εργοδοτών”, και “ανοχή στις μίζες για τα εξοπλιστικά”) είναι βάσιμα, υποχρεούνται οι καταγγέλλοντες να κινήσουν τις διαδικασίες του Νόμου κατά των δικαστικών εκείνων που έχουν διαπράξει αυτά τα τόσο σοβαρά αδικήματα. Όχι να προσβάλουν βάναυσα το σύνολο του δικαστικού σώματος.
4.         Απόπειρες να στραφεί η κοινή γνώμη εναντίον των Δικαστικών Λειτουργών συνιστούν τα διαρκώς επαναλαμβανόμενα ότι (α) οι δικαστικοί λειτουργοί αγνοούν “το περί δικαίου αίσθημα” και (β) οι δικαστικοί λειτουργοί ευθύνονται για τις σοβαρές καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης.  
(α)      Oι εισαγγελείς και οι δικαστές οφείλουν να μην αγνοούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα, να αφουγκράζονται λίγο και την αγωνία του λαού”, αποφαίνεται ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Δ. Παπαγγελόπουλος (15.7.17).
             Ενώ ο Υπουργός κ. Ν. Παππάς θέλει οι δικαστές, όταν δικάζουν, “να λαμβάνουν υπόψη το δημόσιο συμφέρον” (2.7.17).
             Και ο Υπουργός κ. Γ. Σταθάκης διαπιστώνει πως κάποιες αποφάσεις της Δικαιοσύνης προκαλούν το κοινό αίσθημα…” (20.7.17). 
             Ποιος όμως ορίζει “το κοινό περί δικαίου αίσθημα” και “το δημόσιο συμφέρον” και ποιος εκφράζει “την αγωνία του λαού”;  
             Όλα αυτά –“κοινό περί δικαίου αίσθημα”, “δημόσιο συμφέρον”, “αγωνία του λαού”– ερμηνεύονται διαφορετικά, κατά το δικό τους συμφέρον, από τις διάφορες κοινωνικές τάξεις.
Το “περί δικαίου αίσθημα” και το “δημόσιο συμφέρον” ποιας τάξης θα πρέπει να λάβει υπόψη του ο δικαστής, προκειμένου να αποφασίσει; (Εκτός κι αν για τη σημερινή “Αριστερά” οι κοινωνικές τάξεις άλλοτε υπάρχουν και άλλοτε εξαφανίζονται).
 Η απλή λογική μας λέει  πως Δικαιοσύνη είναι αδύνατο να απονεμηθεί, αν οι δικαστές  θελήσουν να συμμορφωθούν με τέτοιες υποδείξεις.
Γι αυτό, το Σύνταγμα της Χώρας επιβάλλει στους δικαστές να στηρίζουν τις αποφάσεις τους “ΜΟΝΟ στο Σύνταγμα και τους νόμους” (άρθρο 87) και όχι σε όλα αυτά τα νομικώς και κοινωνικώς αόριστα και υποκειμενικά.
Αν αντικειμενικά υπάρχει ένα “κοινό  περί δικαίου αίσθημα” και ένα  “δημόσιο συμφέρον”  και αν κάποιοι “οφείλουν να τα λαβαίνουν υπόψη τους”, αυτοί δεν είναι οι δικαστές αλλά οι πολιτικοί που νομοθετούν.
Αν έτσι πράττουν οι πολιτικοί, τότε και οι δικαστές, εφαρμόζοντας το Σύνταγμα και τους νόμους που θα έχουν έτσι ψηφιστεί, θα λαβαίνουν και αυτοί αναγκαστικά υπόψη τους όλα τα πιο πάνω. 
(β)          Οι μεγάλες καθυστερήσεις και το υψηλό κόστος της απονομής δικαιοσύνης οφείλονται όχι στους δικαστές αλλά στην πολυνομία, το απαρχαιωμένο νομοθετικό πλαίσιο και την απουσία σύγχρονης υλικοτεχνικής υποδομής, όλα  αρμοδιότητας και ευθύνης όχι των δικαστικών αλλά των πολιτικών.
Περιβόητη διεθνώς η πολυνομία στην Ελλάδα, όπου οι νομοθετικές ρυθμίσεις για κάθε θέμα είναι διάσπαρτες, σε εκατοντάδες άλλους, άσχετους με το συγκεκριμένο θέμα, νόμους και διατάγματα, ψηφιζόμενες κατά το πλείστον ως τροπολογίες.
    Γνωστή, ακόμα, η “παράδοση” κανείς νόμος να μην εφαρμόζεται, πριν εκδοθούν οι περίφημες υπουργικές αποφάσεις, που πολλές φορές, εκτός από καθυστερήσεις, προκαλούν  μπερδέματα στην ερμηνεία, ακόμα και τροποποιήσεις των νόμων.
- Για τις απαρχαιωμένες νομοθετικές ρυθμίσεις στην εκδίκαση υποθέσεων αστικού και διοικητικού δικαίου, δύο μόνο παραδείγματα:
  Ο Νόμος  επέβαλε η εκδίκασή τους να γίνεται “στο ακροατήριο” παρότι, στις υποθέσεις αυτές, η δικαστική απόφαση στηρίζεται κυριότατα σε έγγραφα (με ενώπιον του δικαστηρίου μαρτυρία ενός μόνο μάρτυρα για κάθε δάδικο). Η νομοθετική αυτή ρύθμιση συνεπαγόταν σοβαρές καθυστερήσεις και αύξηση του κόστους στην απονομή δικαιοσύνης (εξ’ αιτίας απεργιών, στάσεων εργασίας, εκλογών κ.λ.π.).
  Ο Νόμος  επέβαλε να είναι υποχεωτική η συμμετοχή δικηγόρου του κατά τόπο αρμοδίου δικαστηρίου. Έτσι, για παράδειγμα, ο κάτοικος Αθηνών ήταν υποχρεωμένος να αναθέσει υποχρεωτικά μια δικαστική του υπόθεση αρμοδιότητος Πρωτοδικείου Κομοτηνής όχι μόνο σε ένα γνωστό του δικηγόρο Αθηνών αλλά και σε ένα δικηγόρο Κομοτηνής, να πληρώσει δηλαδή δύο δικηγόρους!   
         Ευτυχώς για τους πολίτες, και δυστυχώς για τους πολιτικούς μας, την κατάργηση των νομοθετημένων αυτών ρυθμίσεων την επέβαλαν τα Μνημόνια των Δανειστών μας.
  - Η απουσία σύγχρονης υλικοτεχνικής υποδομής, είναι γνωστή σε όλους.
Έλλειψη κατάλληλων δικαστικών χώρων και γραφείων των δικαστικών, ελλείψεις στη μηχανοργάνωση, χειρόγραφη τήρηση των πρακτικών, απουσία εμπειρογνωμόνων κ.λ.π. κ.λ.π.
5.   Επιθέσεις πολιτικών κατά δικαστικών και της Δικαιοσύνης είχαμε και στο παρελθόν στη χώρα μας (Οι ΑΝΤΙΛΟΓΟΙ τις έχουν κρίνει αυστηρά, με άρθρα στην Ενότητα ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ που ο αναγνώστης μπορεί και σήμερα να δει).
Πρώτη φορά όμως βλέπουμε μια, αδιανόητη για δημοκρατική χώρα, οργανωμένη, συστηματική, με σχέδιο και συγκεκριμένους πολιτικούς στόχους, επίθεση κατά δικαστικών και κατά της Δικαιοσύνης, ως θεσμού, από πολιτικούς ενός κυβερνώντος κόμματος, με πρωτοστατούντες τον Πρωθυπουργό και Υπουργούς.
Σε οποιαδήποτε σύγχρονη Δημοκρατία, Υπουργός που θα τολμούσε να στραφεί κατά Δικαστικού Λειτουργού ή  κατά της Δικαιοσύνης της χώρας του, όπως πράττουν οι δικοί μας, θα εξαναγκαζόταν, κάτω από τη γενική αποδοκιμασία του πολιτικού, νομικού, πνευματικού  κόσμου αλλά και απλών πολιτών, να τερματίσει την πολιτική του σταδιορομία μέσα σε λίγες μέρες.

Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Συλλυπητήρια του Στέφανου Δράκου για τον σεισμό στην Κω.

Δωδεκάνησα, 21 Ιουλίου 2017

Δρ. Στέφανος Δράκος: Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην Κω 

Η σκέψη όλων μας είναι δίπλα σας

«Η Κως πλήγηκε ανεπανόρθωτα ακόμη μία φορά. Σήμερα σε μεγαλύτερο, σε σοβαρότερο βαθμό. Η σκέψη μου, η σκέψη όλων μας, είναι σήμερα σε αυτό το νησί της Δωδεκανήσου. 

Όπως ήδη τόνισε ο πρόεδρός μας Κυριάκος Μητσοτάκης, απαιτείται πλήρης ενεργοποίηση του κρατικού μηχανισμού για να αντιμετωπιστούν άμεσα τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στο νησί.

Σε ότι αφορά στους ανθρώπους που άδικα και τραγικά έχασαν τη ζωή τους, εκφράζω τα πιο ειλικρινή και βαθιά μου συλλυπητήρια.

Στους τραυματίες εύχομαι γρήγορη ανάρρωση και ελπίζω η πολιτεία να είναι δίπλα τους. 

Προσωπικά δηλώνω στη διάθεση όποιου με χρειαστεί και μπορώ – βάσει των δυνάμεών μου - να βοηθήσω».

Δρ. Στέφανος Δράκος
Δρ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.
Πολιτευτής Δωδεκανήσου Ν.Δ.
Δημοτικός Σύμβουλος Ρόδου

Πολιτικό Γραφείο: Αμερικής 43, Ρόδος, Δωδεκάνησα
Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2241026589 - 6943073256
Email: stefanos.drakos@gmail.com

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Δελτίο Τύπου για την απεργία στον Τουρισμό

Δελτίο Τύπου

Στα πλαίσια της πανελλαδικής απεργίας στον Τουρισμό τα επιχειρησιακά Σωματεία στα ξενοδοχεία AmiliaMare&ParadiseVillage, Sheratonκαι Miramare, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ταξικού κινήματος και συγκεντρώθηκαν έξω από τον ΕΟΤ στις 9 το πρωί.
Λίγο μετά τις 10, κατευθύνθηκαν στην πλατεία Κύπρου όπου έμειναν για αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα και ενημερώνοντας τον κόσμο για τις μεσαιωνικές συνθήκες στα ξενοδοχεία.
Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε έξω από την Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου όπου και έγινε ομιλία από εκπρόσωπο των τριών επιχειρησιακών Σωματείων, ο οποίος τόνισε τα εξής:
«Σήμερα, σε ολόκληρη τη χώρα,οι υγιείς δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα, δίνουν από τα χαράματα τη μάχη της απεργίας, μιας απεργίας που μπορεί να γίνει η αρχή για μια αποφασιστική απάντηση των εργαζομένων στην κυβέρνηση, την εργοδοσία και τους ανθρώπους της μέσα στο εργατικό κίνημα που είναι όλοι μαζί προσηλωμένοι στον «εθνικό στόχο» της ανάπτυξης»

και συνέχισε:
« Ήρθαμε σήμερα εδώ, έξω από την Ένωση Ξενοδόχων για να πούμε δυο πράγματα: 
1ον ότι θα πρέπει να σταματήσει αυτό το παραμύθι, με την πολυδιαφημισμένη σε ολόκληρη τη χώρα Συλλογική Σύμβαση των ξενοδοχοϋπαλλήλων που τάχα δίνει αυξήσεις και τάχα εφαρμόζεται παντού. Η αλήθεια είναι ότι στα ελάχιστα ξενοδοχεία που εφαρμόζεται αφορά μια μικρή μερίδα των εργαζομένων, αφού διαχρονικά οι κυβερνήσεις έχουν εξοπλίσει την εργοδοσία με χίλιους δυο νόμιμους τρόπους να αποφεύγουν την εφαρμογή της.
Εμείς λοιπόν, και αυτό είναι το δεύτερο που θέλουμε να πούμε, δεν έχουμε παραιτηθεί από δικαίωμα από τη διεκδίκηση να αναπληρώσουμε τις απώλειες που είχαμε τα χρόνια της κρίσης. Όταν όμως τα επιχειρησιακά Σωματεία έκαναν αυτό το σύνθημα πράξη και διεκδίκησαν επιχειρησιακές συμβάσεις με αυξήσεις ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου επίθεση, συντονισμένη και ενιαία από την εργοδοσία. Εμείς από αυτό το στόχο δεν έχουμε παραιτηθεί και προειδοποιούμε να κατεβάσουν τα χέρια τους από τα Σωματείαγιατί δε θα κάτσουμε φρόνιμα, θα απαντήσουμε αξιοποιώντας όλους τους δυνατούς τρόπους.»

Και έκλεισε την ομιλία τονίζοντας:
«Είμαστε σίγουροιη μόνη απάντηση στα προβλήματα που συσσωρεύονται είναι η οργανωμένη δράση. Από αυτή την άποψη είμαστε σίγουροι ότι τα τρία συνεργαζόμενα επιχειρησιακά Σωματεία θα παίξουν σπουδαίο ρόλο το επόμενο διάστημα εμπνέοντας τους ξενοδοχοϋπαλλήλουςνα οργανώσουν την πάλη τους πρώτα απ όλα μέσα στο χώρο της δουλειά τους.»

ΣωματείοΕργαζομένωνAmilia Mare & Paradise Village
Σωματείο Εργαζομένων Sheraton
Σωματείο Εργαζομένων Miramare

Ρόδος 20 Ιούλη 2017

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Θλιβερό θέαμα ο πρωθυπουργός στην Κοζάνη, για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση

Αντί υλοποίησης εξ αρχής προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης, με μοχλό τις λαϊκές δυνάμεις, όπως είναι ο μόνος δυνατός τρόπος και όπως θα αναμενόταν εάν επρόκειτο για μια ριζοσπαστική φιλολαϊκή κυβέρνηση από ένα πρωθυπουργό της «Αριστεράς», ο συνθηκολογήσας και επιβάλλων στους Έλληνες την οικονομία της αγοράς, ο κ. Τσίπρας και ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ του, αφού με το μνημόνιο – γέφυρα στις 20.02.2015 συνταγματοποίησε τα προηγούμενα, συνομολόγησε το επαχθέστερο των μνημονίων (3ο) και το συμπλήρωμά του (3s) που είναι σχεδόν άλλο τόσο, μεταβάλλοντας εν τέλει την πατρίδα μας σε προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων της Δύσης, «πρότεινε» επικίνδυνες, επιβαλλόμενες από τα αφεντικά του, του ιερατείου της Ε.Ε., ακραίες, αποικιακού τύπου, νεοφιλελεύθερες πολιτικές και με ελιγμούς σέρφερ, συνεχίζει τον ίδιο επιβαλλόμενο καταστρεπτικό δρόμο της χώρας και των πολιτών.

Η πρότασή του, αφορά την υποτιθέμενη καλύτερη διαχείριση μιας αποδιαρθρωμένης και διαρκώς συρρικνούμενης παραγωγικής βάσης με συγκεντροποίηση και εντεινόμενη εξωστρεφή εξάρτηση και όχι ένα παραγωγικό μοντέλο στην κατεύθυνση της ανάπτυξης και του αναγκαίου κοινωνικού μετασχηματισμού της κοινωνίας.
Αλλά δεν «βλέπει» ότι η λαοθάλασσα, σηκώνει τεράστιο κύμα αλλαγής.
Με καθυστέρηση 2,5 ετών, εξήγγειλε τον Απρίλιο του 2017, ότι θα προχωρήσει το Σχέδιο της Παραγωγικής Ανασυγκρότησης (ΣΠΑ):
1) Με 13 περιφερειακά συνέδρια και
2) Με γενικό συνέδριο στο τέλος του 2017.
Είχε εστιάσει στην επιτάχυνση της δουλειάς: στα προγράμματα ΕΣΠΑ, κοινωφελούς εργασίας, καταπολέμησης της διαρθρωτικής ανεργίας και στην προστασία εργαζομένων να εργάζονται … όσο το επιτρέπει το θεσμικό πλαίσιο.
Από τότε, εύκολα είχε αντιληφθεί κανείς, ότι οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες ήταν φιάσκο.
Όταν π.χ. μια τεράστια επένδυση της τάξεως των € 2 δις, εντάσεως εργασίας, μπορεί να απασχολεί το μέγιστο 10.000 εργαζόμενους, που ακόμη και 10 τέτοιες επενδύσεις θα απασχολούσαν 100.000 εργαζόμενους, την ώρα που το 1/3 του πληθυσμού είναι άνεργο, πόσο αστείο είναι να ποντάρει ο πρωθυπουργός στα ΕΣΠΑ που για να γίνει κάποιος ωφελούμενος πρέπει να συγχρηματοδοτεί (με ποιο κεφάλαιο μετά τις συνεχείς οικονομικές «αφαιμάξεις»;) και στην συνήθως 8-μηνη κοινωφελή εργασία, κάποιων μακροχρόνια ανέργων;
Εδώ και 40 έτη, η εφημερίδα ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, εκδίδει σε μηνιαία βάση περιοδικό κάθε μιας περιφέρειας, όπου αναφέρονται με λεπτομέρειες όλα τα σχετικά από τους ειδικούς της κάθε περιφέρειας (περιφερειάρχη, διευθυντή του επιμελητηρίου, διευθυντές οργανισμών, κλπ). Αυτό, δεν είναι κάτι προς ανακάλυψιν. Προφανώς, μια επικαιροποίηση των τελευταίων μηνών, που μπορούσε να σταλεί και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, δεν συνιστά εύρεση του μίτου της Αριάδνης.
Τότε, για ποιο λόγο το πομπώδες ύφος των εξαγγελιών συνεδρίων «περιορισμένης κυβέρνησης»;
Αλήθεια, θα πάρει παράταση ζωής η κυβέρνηση, με αυτή την καταφανή υποκρισία περί ανάπτυξης;

Η πραγματικότητα
1)Ο Γ. Α. Παπανδρέου, ως υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Κ. Σημίτη, είχε υπογράψει στην Νίκαια το 2001, ότι από το 2003 οι χώρες που συμμετέχουν στην Ε.Ε. θα λειτουργούν με τους όρους της οικονομίας της αγοράς. Αυτό θα έπρεπε να ήταν θέμα δημοψηφίσματος, αλλά είχε περάσει στα «ψιλά» και ακόμη σήμερα, οι πολίτες δεν το γνωρίζουν.
2)Η Ε.Ε. έχει καταφερθεί αρκετές φορές κατά των Ριζοσπαστικών κομμάτων, εξ ου και μετά την προεδροποίηση και την ομογενοποίηση (το ΔΗΚΚΙ δεν συμφώνησε), η επωνυμία Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς – ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (με τελείες), από το 2013 έγινε ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τελείες.

3)Όπως έχει παραδεχθεί στις 14.05.2017 και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Τζανακόπουλος, σε ομιλία του:«Η Ε.Ε.είναι μια στρατηγική επιλογή των αναπτυγμένων οικονομιών της Ευρώπης στο να εκτεθούν – όσο το δυνατόν χωρίς περιορισμό – στον διεθνή ανταγωνισμό μεταξύ κεφαλαίων. Διότι στις αναπτυγμένες οικονομίες, ο μοναδικός τρόπος για να περιορίζεται διαρκώς το εργατικό κόστος είναι η διαρκής – και όσο το δυνατόν χωρίς όρια – έκθεση, ακριβώς στον ανταγωνισμό μεταξύ των διαφόρων κεφαλαίων που συγκροτούν τις ευρωπαϊκές οικονομίες.
Ο ρόλος των αγορών χρήματος στην Ευρώπη λειτουργεί ως ένας άλλος μηχανισμός πειθάρχησης των Ευρωπαϊκών κρατών και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Τα κριτήρια είναι:
– Αν έχει αρκούντως απελευθερωμένη αγορά εργασίας
– Αν έχει προχωρήσει στην απορρύθμιση του εργατικού δικαίου
– Αν έχουν προχωρήσει οι ιδιωτικοποιήσεις
– Αν είναι αρκετά υψηλή η ανταγωνιστικότητα μιας χώρας με όρους κεφαλαίου
– Αν υπάρχει αρκετή δημοσιονομική αυστηρότητα, στα όρια του στραγγαλισμού ολόκληρων κοινωνιών, κλπ, κλπ, κλπ
Υποκατέστησαν εν μέρει τις αγορές ως αποκλειστικού μηχανισμού πειθάρχησης, συμπληρώνοντας τες με τιςάτεγκτες αποφάσεις ανεξέλεγκτων υπερεθνικών οργάνων (τρόικα, κουαρτέτο, θεσμοί, όπως και να το πούμε). Σκληρά προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής, λιτότητα, σκληρή απορρύθμιση, κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους.
Πρέπει να καταλάβουμε ποιά είναι η μηχανική των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, που είναι η τεχνολογία της εξουσίας, που προσομοιάζει με την αντίστοιχη μορφή μιας αποικιοκρατικής διακυβέρνησης. Μας λένε: Εάν θέλετε να μη χρεοκοπήσετε, τότε είστε αναγκασμένοι να ακολουθήσετε ότι σας επιβάλλουν οι θεσμοί. Και τότε (αν χρεοκοπήσετε), θα πρέπει μόνοι σας να βρείτε τον τρόπο του πως θα λύσετε το πρόβλημα.»
4)Στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τις τελείες στην επωνυμία, είχαμε το πρόγραμμα:
Στόχος 13 – Ανασυγκρότηση παραγωγικής βάσης – Τουρισμός, Στόχος 14 – Περιφερειακή πολιτική, Στόχος 17 – Ενίσχυση εισοδήματος, καταπολέμηση της φτώχειας, Στόχος 11 – Φορείς και οικονομικά υποκείμενα, Στόχος Τ3.03 – Ειδικά θέματα ακτοπλοΐας, κλπ, Στόχος 16 – Αγροτική ανάπτυξη, Στόχος 12 – Προστασία περιβάλλοντος, Στόχος 2 – Παιδεία, Στόχος 7 – Πολιτισμός, Μελέτη του Τομέα Οικ/κής Πολιτικής για τις ΔΕΚΟ (που συμμετείχε και ο γράφων, και ο οποίος είχε ξεκινήσει από περίπου 05.02.2015 να συνεισφέρει ατύπως και αφιλοκερδώς σε θέματα της Γραμματείας Εμπορίου, αλλά τα μάζεψε κι έφυγε στις 20.02.2015 λόγω της υπογραφής του μνημονίου – γέφυρα, για να μη χρησιμοποιηθούν οι προτάσεις του εναντίον της χώρας μας, όπως απεδείχθη αργότερα ότι έγινε σε άλλες περιπτώσεις).
Όμως, υπό τις παραπάνω συνθήκες 1) – 4), πώς να εκτελεστεί το πρόγραμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., όταν και η παρούσα κυβέρνηση αποδέχτηκε να συνθηκολογήσει υπογράφοντας μνημόνια;
Πολύ δε περισσότερο, πώς να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του ΔΗΚΚΙ και της ΛΑ.Ε. για την παραγωγική ανασυγκρότηση, αφού αυτά αναφέρονται σε κεντρικά κατευθυνόμενη οικονομία, δημόσιες τράπεζες, διαγραφή του χρέους, επανεθνικοποίηση όλων των στρατηγικών υποδομών, δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, αυτοδιαχείριση επιχειρηματικών μονάδων από εργαζόμενους, κλπ;
Γιατί επίσης λέμε ότι ήταν θλιβερό θέαμα ο πρωθυπουργός στην Κοζάνη;
Διότι απέστη ακόμα και από «Το σχέδιο δράσης του Σύριζα για την καταπολέμηση της ανεργίας – 26.09.2014», όπου πέρα από την παραδοχή ότι έχει αποδιαρθρωθεί πλήρως το εργασιακό πρότυπο, διαλύοντας το προστατευτικό πλαίσιο της μισθωτής εργασίας, καταστρέφοντας τα στρώματα των αυτοαπασχολούμενων, γενικεύοντας την ευελιξία και την επισφάλεια στην αγορά εργασίας και ανατρέποντας δραστικά το συσχετισμό δύναμης εις βάρος της μισθωτής εργασίας και υπέρ του κεφαλαίου,αναφέρονται ότι «Άμεση επιδίωξη μιας κυβέρνησης με βάση το ΣΥΡΙΖΑ θα είναι να θέσει σε εφαρμογή ένα μίγμα πολιτικών που θα επιτρέψουν σε σύντομο διάστημα τη μέγιστη δυνατή αύξηση της απασχόλησης, με πρώτη προτεραιότητα τον δραστικό περιορισμό της μακροχρόνιας ανεργίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται να δώσει αυτή τη μάχη, κινητοποιώντας δέσμη πολιτικών και αναπτυξιακών εργαλείων και σημαντικούς δημόσιους πόρους. Σε πρώτη φάση, η ακύρωση των μνημονίων, η αλλαγή της μακροοικονομικής πολιτικής και τα μέτρα αναδιανομής του εισοδήματος θα αυξήσουν τις θέσεις εργασίας, εφόσον η τόνωση της ενεργού ζήτησης θα προκαλέσει οικονομική ανάκαμψη. Η αύξηση της εισοδηματικής και κοινωνικής προστασίας των ανέργων αποτελεί πυλώνα του Σχεδίου Δράσης, εφόσον, πέραν της κοινωνικής της διάστασης, αυξάνει την ενεργό ζήτηση και, άρα, επενεργεί θετικά στην ανάπτυξη και την απασχόληση.
Συγκεκριμένα, σε πρώτη φάση, η ακύρωση των μνημονίων και τα άμεσα μέτρα στήριξης του εισοδήματος των λαϊκών τάξεων, με εμβληματικό μέτρο την επαναφορά του κατώτατου μισθού και του βασικού επιδόματος ανεργίας στα προ των μνημονίων επίπεδα, το σταμάτημα των απολύσεων στο δημόσιο και η ανάσχεση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα μέσω της επαναφοράς της προ των Μνημονίων προστατευτικής νομοθεσίας, τα μέτρα ενίσχυσης της κοινωνικής προστασίας των ανέργων και οι προσλήψεις σε μόνιμες θέσεις του δημόσιου τομέα, δεν αποτελούν μόνο πολιτικές και μέτρα που αντιστοιχούν στο ταξικό πρόσημο του ΣΥΡΙΖΑ, που υπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα της μισθωτής εργασίας.
Η μεγέθυνση της ανοιχτής στο διεθνή ανταγωνισμό ελληνικής οικονομίας δεν θα είναι διατηρήσιμη, εάν δεν αλλάξει το αναπτυξιακό πρότυπο και το παραγωγικό μοντέλο. Γι’ αυτό, συμπληρωματικά με τα υπόλοιπα μέτρα πολιτικής, θα υλοποιηθούν από δήμους και περιφέρειες προγράμματα απασχόλησης ανέργων μεγάλης κλίμακας σε δημόσια και κοινωνικής χρησιμότητας έργα που καλύπτουν ανικανοποίητη κοινωνική ζήτηση, στο πλαίσιο ενός ενισχυμένου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων που θα υποστηρίξει την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας.
Αυτά τα πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά είναι αποτέλεσμα της κρατικής πολιτικής που υλοποιεί κατά γράμμα τις επιταγές των Μνημονίων.
Αποτελούν συνέπεια της βαθειάς και παρατεταμένης ύφεσης που προκάλεσαν και συντηρούν οι πολιτικές πρωτοφανούς λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης, τις οποίες εφάρμοσαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις.
Στην πραγματικότητα, η αλματώδης άνοδος της ανεργίας υπήρξε και παραμένει ανομολόγητος στόχο των Μνημονίων, ως αναγκαία προϋπόθεση για να συντριβεί ολοσχερώς η διαπραγματευτική δύναμη των μισθωτών και των συνδικάτων ώστε να μειωθούν δραστικά οι μισθοί και να επιδεινωθούν περαιτέρω στην πράξη οι όροι εργασίας.
Μαζί με τους μνημονιακούς νόμους που, τα τελευταία χρόνια, εκθεμελίωσαν τα εργασιακά δικαιώματα, η μαζική ανεργία είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο για να μειωθούν οι μισθοί και το εργατικό κόστος στα επίπεδα των γειτονικών βαλκανικών χωρών και να διατηρηθεί εκεί τις επόμενες δεκαετίες.
Οι μόνες μεγάλες επενδύσεις που πραγματοποιούνται ή προβλέπονται είναι αυτές που αφορούν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας.
Οι ιδιωτικοποιήσεις και οι εξαγορές δεν προσθέτουν στο παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας – μπορεί μάλιστα και να το συρρικνώσουν σε κάποιες περιπτώσεις – και σίγουρα θα επιφέρουν άμεσα μειώσεις προσωπικού και ομαδικές απολύσεις, για τις οποίες πρόκειται να ελαστικοποιηθεί περαιτέρω το θεσμικό πλαίσιο.»
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΑΤΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ.
Συνθηκολογημένος και πολλαπλά ηττημένος πρωθυπουργός, σε ομιλία πλήρους αποδοχής και ευθυγράμμισης με τους όρους της κατοχής
Μετά από 2,5 έτη ακριβώς, από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, στις 12.07.2017, στην Κοζάνη, έγινε το πρώτο από τα 13 περιφερειακά συνέδρια, αυτό για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Δυτ. Μακεδονίας, όπου στην ομιλία του ο πρωθυπουργός, χωρίς -το βασικότερο- μελέτη συσχετισμών με το διεθνές περιβάλλον, επιχαίρει (ως καλό νέο) που η χώρα έχει έλλειμμα μόνο 1,2% του ΑΕΠ και το 2018 θα έχει πλεόνασμα 0,6% του ΑΕΠ.
Αυτό όμως οφείλεται κυρίως σε οικονομικό «στραγγαλισμό» των συνταξιούχων, των εργαζομένων και των μικρομεσαίων και είναι επίσης δείκτης αποεπένδυσης και ύφεσης.
Θλιβερή ηττημένη ομιλία προχειρότητας (αφού όλοι τους γνωρίζουν πως πρόκειται για πομφόλυγες) χωρίς συγκριτικά στοιχεία, χωρίς ουσιαστικούς ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους, παρά μόνο αναφορά από καταγραφές των τοπικών παραγόντων.
(Το φαντεζί σερβίρισμα έγινε από τα ΜΜΕ της συμφοράς μας και γι΄ αυτό καλούμε τους πολίτες να λαμβάνουν πληροφόρηση κατ΄ ευθείαν από τα αντιμνημονιακά, δημοκρατικά, πατριωτικά, προοδευτικά κόμματα.)
Τα «μεγάλα» στα οποία αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός ήταν το ευκτέον ή «το όνειρον της θερινής νυκτός», όπως το ότι θα μπούμε σε … δυναμική ανάκαμψης, … εμπιστοσύνης, κλπ και ότι αναβαθμίζεται … το πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης.
Αυτά τα είπε γνωρίζοντας ότι υπό τις συνθήκες κατοχής που βιώνουμε δεν υπάρχει περίπτωση όχι μόνο να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλά ούτε και να ρισκάρει κάποιος να αυτοφυλακιστεί.
Αυτά τα είπε, γνωρίζοντας το ξεπούλημα της ΔΕΗ, την μείωση καύσης λιγνίτη και τη μείωση των εργαζομένων της περιοχής, προτείνοντας να γίνει ένας … νέος ενεργειακός σχεδιασμός.
Αυτά τα είπε, την στιγμή που τα πάρτυς (φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο, αεριτζήδες, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, κλπ) συνεχίζονται, που ιμπεριαλιστές εξαναγκάζουν ελληνικές επιχειρήσεις να ξεπουλιόνται, κλπ, που επιβάλλεται στην Ελλάδα να νομοθετεί την μη δίωξη όσων συνεργάζονται με τους εισβολείς μέχρι και του σημείου να πληρώνει τα δικαστικά έξοδά τους, που δεν ελέγχονται οι καταστάσεις του υπουργείου οικονομικών των κινήσεων κεφαλαίων άνω των € 10.000, ούτε και των διάφορων «λιστών» και που οι ποινές όσων έχουν διασπαθίσει το δημόσιο χρήμα, είναι περίπου σαν … του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.).
Λυπούμεθα ότι, ο πρωθυπουργός ήταν στη δύσκολη θέση, για να συμπληρώσει μία ώρα ομιλίας, να ενθαρρύνει «στα λόγια» την ανάπτυξη περίπου 12 αγροτικών προϊόντων, ονομαστικά, όπως μόνο κάνει σε 1 σελίδα (από τις 200 του … προγράμματός του) για σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, «μαθητευόμενος μάγος» που -επειδή ενοικιάζει χρόνο στην τηλεόραση για τα βιβλία που πουλάει- έχει φτιάξει και δεξιό κόμμα.
Αρκεί άραγε η ενθάρρυνση από ένα πρωθυπουργό με λόγια, για αύξηση των ήδη παραγομένων προϊόντων, όταν ακόμη και η φορολόγηση είναι αβάσταχτη, ή μήπως βρήκε (αλλά δεν το λέει) τους πελάτες που θα απορροφήσουν την πρόσθετη παραγωγή και τις τιμές; Μα τόσο «ελαφρύ» συνέδριο;
Θεωρούμε ότι ο πρωθυπουργός, για να μην περιέλθει σε τέτοια ένδεια επιχειρημάτων, που του την επιβάλλουν εξ αιτίας της συνθηκολόγησής του, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί και να παραδώσει σε μια συνεπή αριστερή κυβέρνηση, αντί να προσπαθεί πολώνεται με το επίσης συνθηκολογημένο δεξιό κόμμα της Ν.Δ. με σκοπό να εναλλάσσονται στην εξουσία.

Η «οικονομία της γνώσης»
Η αναφορά του πρωθυπουργού στην «οικονομία της γνώσης», είναι σημαντική. Αλλά αφορά το 1/100 της παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Να θυμίσουμε ότι πριν περίπου 30 έτη ο Α. Παπανδρέου είχε δημιουργήσει Υπουργείο Έρευνας, μόνο κατ΄ όνομα, διότι απετελείτο από υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου και προσωπικό μία γραμματέα, σε ένα δωμάτιο στην οδό Ερμού.
Επίσης, στην Κούβα, στη Βενεζουέλα και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, που παρέχουν δωρεάν παιδεία και εκπαίδευση, αν όποιος έλαβε αυτές τις δωρεάν υπηρεσίες δεν εργαστεί τουλάχιστον για 20 χρόνια στο κράτος που του τις παρείχε, τότε είτε τις πληρώνει, είτε μέρος της αμοιβής του επιστρέφεται στο κράτος αν εργαστεί σε άλλο κράτος.
Αυτό σημαίνει, πως η οικονομία της γνώσης πρέπει να προέρχεται από σοβαρή μελέτη για να είναι αποτελεσματική και η ίδια να υπόκειται σε διαδικασίες, που αν ξεκινούσαν από την πρώτη ημέρα, πιθανόν να μην είχε συμβεί τέτοια «φυγή μυαλών» από την Ελλάδα και να μη ξανασυμβεί και στο μέλλον το «άλλο κράτος να ξοδεύει το υστέρημά του και άλλο κράτος να ωφελείται».
Αλλά και σ΄ αυτή την περίπτωση, υπάρχει προγραμματισμένος ωφελημένος ιμπεριαλιστικός δάκτυλος κι έχει όνομα.

«Πολιτική με «το μαχαίρι στο λαιμό»;
Όταν οι «θεσμοί» στραγγίζουν οικονομικά το κράτος και τους πολίτες, όταν επιβάλλονται ποσοστώσεις, όταν απαγορεύεται από τους νόμους της Ε.Ε. ο προστατευτισμός, όταν συνεχώς περιορίζεται το Π.Δ.Ε., όταν, όταν, όταν, …. τι έννοια έχουν οι λέξεις που εκφώνησε ο πρωθυπουργός: «θα προστατευθούν», «θα βοηθηθούν», «θα ενισχυθούν», ή ακόμα και το ότι «θα επιλεγούν δυναμικές κατευθύνσεις ανάπτυξης της επιχειρηματικής δραστηριότητας»;
Ψυχραιμία. Οι πολίτες τους έχουν καταλάβει και γι΄ αυτό ένα τεράστιο κύμα πολιτών απαιτεί άμεση έξοδο από το € και από την Ε.Ε. από μια συνεπή Αριστερή, Πατριωτική, Δημοκρατική, Προοδευτική κυβέρνηση. Καθόλου ανασυγκρότηση μπορείτε να κάνετε μέσα σ΄ αυτή την Ε.Ε. και μέσα στο €. Εκτός ίσως από αεριτζήδικα έργα υποδομής. Κι αυτά διότι μας επιβάλλονται για άλλων οφέλη.
Εδώ μας έκλεψαν την ονομασία του τυριού «φέτα» σχεδόν παγκοσμίως και ο πρωθυπουργός κόμπασε ότι δεν μας την έκλεψαν οι … Ιάπωνες, στους οποίους μάλιστα άλλοι μπορούν να πουλάνε. Τι να λέμε τώρα;

Που είναι το επικίνδυνο του πράγματος, που προτείνει ο πρωθυπουργός;
1) Η προώθηση της ποντικοπαγίδας, δηλαδή της δυνατότητας που δίνει η Ε.Ε. στους Δήμους, περιφέρειες κλπ να δανείζονται από το εξωτερικό, ώστε κάποτε να περιέλθει στα χέρια των ιμπεριαλιστών και ο κάθε Δήμος.
2) Οι συστάδες (clusters), συνεργασίες που προβλέπονται και από την «Κοινή» Αγροτική Πολιτική (Κ.Α.Π.) και που σε ένα χρονικό ορίζοντα πολλές αγροτοκτηνοτροφικές συστάδες θα πρέπει να έχουν γίνει πυραμίδες με 2 μόνο εξαγωγείς, φανταστείτε ποιας εθνικότητας θα είναι και αν θα καθορίζουν ή όχι τις τιμές των παραγωγών.
3) Οι τοπικές αλυσίδες αξίας, που πρέπει να συγχρηματοδοτούνται και αν θα επιβάλλονται χαμηλές τιμές, τότε θα πτωχεύουν και θα εξαγοράζονται οι παραγωγοί.
Υπενθυμίζουμε ότι στην 10-ετία του τότε ισχυρού Πασόκ, είχαν νομοθετηθεί και δημιουργηθεί δημοτικές επιχειρήσεις, οι οποίες και ήταν κεντρικά ανεξέλεγκτες. Το πιο εύκολο που έκαναν, ήταν ο Δήμος να τους αναθέτει τις μελέτες έργων, οι δημοτικές επιχειρήσεις να τις αναθέτουν σε μελετητικές εταιρείες, να χρεώνουν υψηλότερο ποσό τον Δήμο κι έτσι να βολεύονται ένας κόσμος στις δημοτικές επιχειρήσεις με όποιες προεκτάσεις, με μόνο πραγματικό τους έργο αυτό του λήπτη και διαβιβαστή φακέλων, ανεβάζοντας όμως το κόστος του έργου / του Δήμου / των δημοτών, χωρίς ποτέ να αποκτούν σχετική εμπειρία δημιουργίας της μελέτης.
Προτείνει αλήθεια η κυβέρνηση συμπλοκή των Δήμων με ξένες τράπεζες και με το Justice transition fundπου το μεταφράζει Ευρωπαϊκό ταμείο δίκαιης μετάβασης, κλπ; Αλίμονο στους νέους και αλίμονό μας.
Για τις σκέτες ωραίες εκφράσεις όπως: Νέο επιχειρηματικό περιβάλλον, προσέλκυση νέων επενδύσεων,voucher εξωστρέφειας, κλπ, δεν αξίζει να αναφερθούμε.
Ούτε και θα σχολιάσουμε την παραμυθίαν, ότι επενδύσεις γίνονται καλύτερα με μια άλλη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση. Οι πολίτες τους κατάλαβαν.
Μια συνέχεια με μνημονιακούς στην κυβέρνηση, όχι μόνο δεν θα υλοποιήσει την μοναδική ελπίδα της χώρας μας, που είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλά θα μας βυθίζει όλο και πιο βαθιά στον βυθό της κινούμενης άμμου των απαιτήσεων των ιμπεριαλιστών.
Ο ΣΤΟΧΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΤΑ 10% ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 5 ΕΤΗ, όπως ανέφερε ο πρωθυπουργός, πράγμα που μπορεί να κάνει μόνο με συνέχιση του κύματος μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό, αφού θέλουν την Ελλάδα χωρίς Έλληνες ή με διαγραφές ανέργων από τον ΟΕΑΔ, ΑΛΛΑ Ο ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.

Ακόμα κι ένας άνεργος είναι άνεργος. Σκεφθείτε το στον εαυτό σας.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΔΗΚΚΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (ΛΑ.Ε.) ΕΧΟΥΝ ΑΜΕΣΟ – ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΝ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΞΙΟΒΙΩΤΗ ΖΩΗ.
Αν δεν είχαμε τέτοια λύση, δεν θα ήταν ανάγκη να προτείνουμε στους πολίτες να εμπιστευτούν το πρόγραμμά μας. Ένα πρόγραμμα, που έχει βασικό στόχο την ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και βασική αρχή το ότι «Πρέπει να σωθεί η πατρίδα για να σωθούν οι πολίτες».
Αυτά, σε ρυθμό υπαγόρευσης άμεσης απάντησης. Σας παρακολουθούμε. Θα επανέλθουμε.
Εν τω μεταξύ, μη γίνει καμιά ντροπή με αναθεώρηση του Συντάγματος εν μέσω κατοχής και καλοκαιριάτικα.

* Ο Γιώργος Μπούτρης είναι γραμματέας της Διοικούσας Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ και μέλος της Θεματικής Επιτροπής Προγράμματος Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της ΛΑ.Ε.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

ΚΚΕ: Συγχαρητήρια στον Μιχάλη Σεΐτη

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ν.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Συγχαρητήριο μήνυμα

Πολλά συγχαρητήρια στον Μιχάλη Σεΐτη, που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο 400 μέτρων κατηγορίας Τ44,στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου παραολυμπιονικών στο Λονδίνο.

Ο Μιχάλης Σεΐτης, συνεχίζει ακούραστα τις εκπληκτικές κούρσες τόσο στη ζωή του όσο και στο στίβο κατακτώντας κορυφαίες διακρίσεις, δίνοντας παράδειγμα αγωνιστικότητας και περηφάνειας. Συγχαρητήρια επίσης στην οικογένειά του και σε όσους στάθηκαν δίπλα του στη διάρκεια της προετοιμασίας του.

Ρόδος 18/07/2017

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ: Για την Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας-Δήμου-ΔΕΥΑΡ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Ανακοίνωση

Για την Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας-Δήμου-ΔΕΥΑΡ

H Προγραμματική Σύμβαση που υπογράφεται μεταξύ Περιφέρειας-Δήμου και ΔΕΥΑΡ για το Φράγμα Γαδουρά είναι η πιο χυδαία έκφραση της εμπορευματοποίησης του νερού. Ο όρος ότι «..η Περιφέρεια έχει το δικαίωμα διακοπής της παρεχόμενης Υπηρεσίας, ήτοι τη διακοπή του παρεχόμενου ύδατος προς το δίκτυο της ΔΕΥΑΡ» εφόσον δεν εξοφλεί έγκαιρα το μηνιαίο κόστος τους ρεύματος για τη λειτουργία του έργου, είναι χαρακτηριστικός.

Η συμφωνία αυτή πραγματοποιείται μέσα σ’ ένα περιβάλλον αφόρητης κατάστασης και πίεσης που έχει διαμορφωθεί στον πληθυσμό του νησιού από την έλλειψη νερού. 

Μάλιστα, ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι ακριβώς η ανάθεση της λειτουργίας του έργου σε ιδιώτη και ο σκληρός ανταγωνισμός μεταξύ τους για το ποιος τελικά θα πάρει το έργο, οι αλλεπάλληλες προσφυγές είναι που οδήγησαν στην καθυστέρηση της υδροδότησης από το Φράγμα.

Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμος είναι βασικά προσηλωμένοι στο πως θα εξασφαλίσουν τους όρους ανταγωνισμού και κερδοφορίας για τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Η πρόσβαση του λαού σε φτηνό και ποιοτικό νερό, μπορεί να περιμένει!

Όλο το κόστος της διαχείρισης από την ιδιωτική εταιρεία που ανέρχεται στο ποσόν των 9.202.205,66 ευρώ για 5 χρόνια και η δαπάνη των λογαριασμών της ΔΕΗ για τη λειτουργία του συνόλου του έργου, πέφτει στις πλάτες των καταναλωτών, που θα τα πληρώνουν μέσω των τιμολογίων της ΔΕΥΑΡ.

Επιπλέον θα κλείσουν μια σειρά γεωτρήσεις όπως ρητά αναφέρεται στη σύμβαση καθώς είναι όρος που βάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση με το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος, στην ουσία για να εξασφαλίσει μεγαλύτερη κερδοφορία στον επενδυτή περιορίζοντας τις εναλλακτικές πηγές υδροδότησης.

Δεν είναι όμως τυχαία όλα αυτά τα γεγονότα, ούτε αστοχίες και ανικανότητες πολιτικών παραγόντων. Είναι ζήτημα πολιτικής που ασκείται στον τομέα αυτό. 

Οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος στο ζήτημα του νερού φέρνουν πιο καθαρά στην επιφάνεια δυο πολιτικές που είναι από τη φύση τους εντελώς αντίθετες. Η μία είναι αυτή που διεκδικεί το Δημόσιο χαρακτήρα του νερού γιατί αυτό υπηρετεί τις ανάγκες του λαού ο οποίος υποφέρει καθημερινά από την φοροληστεία και την αντεργατική πολιτική που ασκούν οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις. 

Η άλλη είναι αυτή που ασκεί σήμερα, η Περιφέρεια, ο Δήμος, η Κυβέρνηση. Δηλαδή της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης του νερού που επιτρέπει την επιχειρηματική δράση με κριτήριο το κέρδος τόσο από ιδιωτικούς ομίλους όσο και από δημοτικές και μεικτές επιχειρήσεις και κοινοπραξίες.

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, καταγγέλλει για άλλη μια φορά την εμπορευματοποίηση του νερού και την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης που συνυπογράφουν οι Τοπικές Αρχές. Είναι υπόθεση του ίδιου του Ροδιακού λαού να μην συνυπογράψει κι ο ίδιος με την ανοχή του, τη μετατροπή του νερού σε πανάκριβο εμπόρευμα, αλλά με την πάλη του να το κατοχυρώσει ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό.

Προτάσσοντας την απαίτηση ικανοποίησης του συνόλου των λαϊκών αναγκών και όχι να επιλεχθεί το δήθεν «λιγότερο επώδυνο μοντέλο» εμπορευματοποίησης του νερού, η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, επιμένει και διεκδικεί:

Την διαχείριση του Φράγματος από Δημόσιο Φορέα
Άμεση πρόσληψη επιστημονικού και εργατοτεχνικού προσωπικού για την στελέχωση των υπηρεσιών
Την άμεση κατασκευή των έργων της Β΄Φάσης του Φράγματος
Την τιμολόγηση των ΔΕΥΑ από τη ΔΕΗ με βιομηχανικό τιμολόγιο.
Την κατάργηση του ΦΠΑ στη τιμή του νερού.

Ρόδος 17/7/2017

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Προκλήσεις για τη Σοσιαλδημοκρατία

Άρθρο του Νίκου Ανδρουλάκη στην Εφ. "ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ" 

Για πολλές δεκαετίες τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα κυριαρχούσαν στην Ευρώπη. Μέσα από τη λαίλαπα και τη φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι ιστορικοί ηγέτες της Σοσιαλδημοκρατίας εξέφρασαν την ανάγκη για ειρηνικές, εύρωστες και προοδευτικές κοινωνίες. 

Το κραταιό κίνημα της μεταπολεμικής περιόδου συγκρότησε το κράτος-ρυθμιστή που παρήγε πλούτο με κοινωνική δικαιοσύνη. Το επίτευγμα της δημιουργίας του κοινωνικού κράτους χαρακτηριζόταν από υψηλή άμεση φορολογία, χαμηλή έμμεση φορολογία, δημόσια υγεία και παιδεία. Όταν, βέβαια, οικοδομήθηκαν όλα αυτά, η Ευρώπη είχε το 1/3 του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 1/6 του παγκόσμιου πληθυσμού. Τώρα έχει μόλις το 1/7 του παγκόσμιου ΑΕΠ και μόλις το 1/13 του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι εποχές πλέον έχουν αλλάξει: ο πλούτος δεν μεταφέρεται από την Ανατολή στη Δύση. Τα επιτεύγματα της «χρυσής» εποχής της Σοσιαλδημοκρατίας, σήμερα, δεν δείχνουν αντοχή στις χώρες του Νότου λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά ούτε έχουν μακροπρόθεσμη προοπτική επιβίωσης στις χώρες του Βορρά. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα τόξο αστάθειας στην περιφέρειά της μετά τα γεγονότα της υποτιθέμενης «αραβικής άνοιξης» και η ενίσχυση ηγετών με αυταρχικές τάσεις, όπως ο Ερντογάν στην Τουρκία, ο Πούτιν στη Ρωσία αλλά και ο Τραμπ στις ΗΠΑ, επιδεινώνει το ήδη δυσμενές περιβάλλον. 

Επιπρόσθετο σημείο προβληματισμού αποτελεί το γεγονός ότι αυτό που καταφέραμε να ρυθμίσουμε σε εθνικό επίπεδο, δεν καταφέραμε να το επιβάλουμε σε Ευρωπαϊκό. Δεν υπάρχει τίποτα το παράδοξο σε αυτό: όταν δημιουργήθηκε το Ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο, οι διασυνοριακές συναλλαγές, ακόμα και μεταξύ των κρατών-μελών ήταν περιορισμένες. Σήμερα όμως αυτό δεν αρκεί. Στην εποχή μας ολοένα και μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας περιλαμβάνει τη διάσχιση πολλαπλών συνόρων, εντός και εκτός της EE. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Apple, όπου ένα προϊόν που πωλούνταν στην Ελλάδα, φορολογούνταν στην Ιρλανδία υπό ειδικό καθεστώς, επιτρέποντας τη φοροαποφυγή. Αυτό συνιστά και μια ιστορική αποτυχία, καθώς ο παραδοσιακός στόχος της Σοσιαλδημοκρατίας ήταν η EE να γίνει φάρος κοινωνικής δικαιοσύνης, ειρήνης ευημερίας, πλουραλισμού και ισότητας. 

Η Ευρώπη χρειάζεται μια μορφή ήπιου προστατευτισμού. Ειδικά, σε ό,τι αφορά στις οικονομικές μας σχέσεις με την Κίνα και την Ινδία πρέπει να επιβάλουμε κανόνες. Δεν είναι δυνατόν να παραβλέπουμε τον αθέμιτο ανταγωνισμό που προκαλείται από την έλλειψη προβλέψεων για το περιβαλλοντικό κόστος και τα εργασιακά δικαιώματα στην παραγωγική διαδικασία αυτών των χωρών. Δεν μπορούμε να αφήνουμε να υπονομεύεται η Συμφωνία COP21 του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, αλλά και από την κυβέρνηση Τραμπ. Πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό ότι τα προβλήματα που αφορούν την ανθρωπότητα στο σύνολό της χρειάζονται παγκόσμιες λύσεις. 

Σήμερα, βέβαια, η Σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται σε άμυνα. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες επικρατούν συντηρητικές κυβερνήσεις, ενώ τα «αδελφά» κόμματα αντιμετωπίζουν το φάσμα της φθίνουσας εκλογικής επιρροής. Το ερώτημα είναι πώς θα μπορέσει η Σοσιαλδημοκρατία να επανεπικαιροποιήσει τους στόχους της, υπερασπιζόμενη τα επιτεύγματα του χθες, αλλά και να χτίσει πάνω σε αυτά. Ο δρόμος είναι ένας: φυγή προς τα εμπρός. Χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή προγραμματική πρόταση, που θα επεκτείνει το εθνικό ρυθμιστικό κράτος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είναι μια ενιαία αγορά με ένα νόμισμα αλλά μια πολιτική μονάδα με ισχυρούς κανόνες που θα υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Με αυτό τον τρόπο όχι μόνο ολοκληρώνουμε τους αρχικούς στόχους που είχαν τεθεί ήδη από τη δεκαετία του ΄50, αλλά απαντάμε ικανοποιητικά και στην πρόκληση των παγκοσμιοποιημένων αγορών, όπως έχουν διαμορφωθεί στις μέρες μας και οδήγησαν στη διεύρυνση των ανισοτήτων. 

Νίκος Ανδρουλάκης - Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ - Μέλος S&D

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΡΟΔΟΣυλλέκτης: http://rokar-rokar.blogspot.gr

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: http://rouvim.blogspot.com/

ΚΡΗΤΗΝΙΑ: http://www.kritinia.gr/

ΙΣΤΡΙΟΣ: http://istrio.blogspot.com/

ΣΟΡΩΝΗ: http://www.ampernalli.gr/

Dj news: http://fanenos.blogspot.com/

ΠΑΛΜΟΣ: http://www.palmos-fm.gr/

ΕΚΟΦΙΛΜ: http://www.ecofilms.gr/

ΡΑΔΙΟ1: http://www.radio1.gr/

ΡΟΔΟΣυλλέκτης: http://www.rodosillektis.com/

Η Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Ρόδου: http://opsrodou.gr/

ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ: http://www.hamogelo.gr

Ιστοσελίδα του ΡΟΔΟΣυλλέκτη: http://www.rodosillektis.com/

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ: http://www.pnai.gov.gr

ΔΗΜΟΣ ΡΟΔΟΥ: http://www.rodos.gr/el/